ژرف نگاری مادام رکامیه 1958

جام ملت های اروپا

crevee — Sun, 29 Jun 2008 23:49:18 GMT

فینال

(امروز)

ب.س : فردا پیروزی فلسفه ی ایدئالیست بر گیتار اسپانیش رو خواهی

دید رفیق!

ف.ف : چی؟

ب.س : چقدر خنگی! تو وبلاگت دیدم طرفدار اسپانیا هستی، خواستم

بگم فردا آلمان می بره!

ف.ف : ماتادورا حالمو نمی گیرن.

ب.س : آلمان هگلی بازی می کنه، با بقیه فرق داره. هر تز (گل) که

واسش بفرستی، ازش یه آنتی _ تز درست می کنه و سنتز تحویل

می ده !!

ف.ف : بازیه اسپانیا با روسها ادبیات رو که ترکوند، حالا بازی اش با

فلسفه رو هم می بینیم.

ف.ف : تو بازی با ترکیه آره، جواب میده تز و سنتز، اما اسپانیا، خواهر مادر

هگلیای جوون رو عروس می کنه.

ب.س : خیلی خب، فردا ماتادورا رو می بینیم که در به در به دنبال

ماساژورا می گردن!

ف.ف : خواهیم دید رفیق! خواهیم دید!

(فردا)

یه ناشناس با پیش شماره ی 936 : پسر، زنده باد فوتبالیست های

رایش سوم!

ف.ف : عشق است ماتادورا رو، که نه با فلسفه کار دارند نه با

ادبیات. فلامینگوشون رو عشق است و بوفالوهاشون.

936 ناشناس : فلسفه و ادبیاتو بی خیال! راستی ما سرزمین شما

رو فتح نکردیم؟ ( گزاره ای بی ربط)

ف.ف : دو تا کلونازپام زدم یه پال مال هم روش که یه ضرب برم لای

ماتادورا.

ب.س : یه بمب هم به خودت می بستی!

پ.غ : اسپانیاتون؟!!؟!! نه؟

ف.ف: Ya!

ف.ف : آلمانا داشتن به خودشون گل می زدن که بابی؟! Sheet!

ب.س : منتظر آنتی _ تز باش!

ف.ف : ok!

ف.ف : پیمان ببینیم ماتادورا چه می کنن با این هگلیای جوان!

پ.غ : مطمئن باش این جوجه فیلسوفهای نیمه آنارشیست، راه پیروزی

رو بلدن! آخر بازی خواهیم دید.

ف.ف : بابا ژرمنها که همش دارن به گا می رن، آنتی تز!!!

ب.س : تا دقیقه ی نود باید بازی کرد.

ف.ف : ماتادورا تزو سنتز حالیشون نیست نه ؟ اونا فقط دارند بازیه

فوتبال رو بازی می کنن. یه بازیه داغون برای بازی کردن. دقایق آخره

هنوز امیدواری؟؟؟

(پایان بازی : اسپانیا یک _ آلمان صفر)

ف.ف: ( پیش خودم) آخ که چقدر حال کردم.

ب.س :

ف.ف :

پ.غ : من به اون سه تا ستاره فکر می کنم لعنتی! دیالکتیک آلمانی

تو فوتبال، شست ساله که دنیا رو گ... چی می گی؟

ف.ف : (اینجا منظور پیمان از گ... احتمالا گائیده بوده)

936 ناشناس : تبریک می گم ماتادور!

ف.ف : u?

ب.س : مهم اینه که خوش تیپ ترین و سیگاری ترین مربی جام مال

آلمان بود!

ف.ف : آره خب اینو منم روش حرفی ندارم. تازه خودم هم باهاش حال

می کنم، به نظرم زیاد هم اهل فلسفه نبود بابی جووووون!

ب.س : چرا اتفاقا فوتبال آلمان فلسفیه. ولی امشب خوب بازی نکرد.

ف.ف : بابی! اس ام اس های امشب رومی زارم تو یه پست مشترک.

موافقی؟

ب.س : هر جور راحتی!

ف.ف : پیمان! اس ام اس هاس امشب رو می زارم تو یه پست مشترک.

موافقی؟ بابی هم هست.

پ.غ : ok. Ulie! Merc. متنای اس ام اس من و تو بابی؟ بابی با کی بود؟

ف.ف : آلمان

پ.غ : Viva babi! Adios amigos

ف.ف:(به 936 ناشناس): شما؟ لطفا؟

ب.س : به نظرت یه خورده بچه بازی نمیشه؟

ف.ف : بی خیال بچه بازی! ما هنوز بچه ایم و عاشق بازی. بازی رو

عشق است.

ب.س : باشه هر جور راحتی!

پ.غ : پیروزی بعد از 44 سال بهت چسپیده ها ! رو اس ام اس های بعد

از اعلام برنامه ات هم کار کن حتما. اینور بابی و من هم اس ام اس های

باحالی داشتیم. OK?

ف.ف : (۹۳۶ ناشناس خودشو معرفی نکرد)

جام ملت های اروپا

crevee — Fri, 27 Jun 2008 00:11:18 GMT

اسپانیامون/

همین دیگه خیلی حال کردیم

...

crevee — Wed, 09 Apr 2008 21:31:18 GMT

شاید تنها همین که فکر می کردم راهی باقی مانده

از تخمی بودن مغزم خبر می داد

خبرها نفر به نفر دست مالی تر می شد

کسی به ضروری بودن سوپاپ اطمینان حتی فکر هم نمی کرد

به خشک شدن پوست دست ها

به بوی عرق زیر بغلم که از کنار تنم بیرون می زند

لابد ضروری نبود

فکر با فشار روی دیوار توالت کشیدن تنم خون و گه خاکستری سرم را پائین می فرستد

روزهای خون زدگي را با اختگی ام روی هم رفته تیک می زنم

پیش خودم می گویم: آها روی هم افتادن عقربه های لش یعنی همین "روی هم رفته"

یا چیزی شبیه به "تقریبا "لبخندم می گیرد

هی پسر! تو هیچ وقت فرو نکردی

تنها جوشهای صورتی کمرنگی با سوزش های خفیف روی تنم جا گذاشتي

باید عادت پاک کردن خود را از یاد ببری

و سریعتر به آلوده کردن هر چه بیشتر همه چیز اعتقاد پیدا کنی

از حیوانات معتقد بیزارم

هي لعنتي آشغال دوست دارم وقتي داريم حال مي كنيم كثافت عوضي صدام كني

روزهای خون گیری از خود را می پرستم

وقتی پوستم شورتر از همیشه می شود لیس زدنم می گیرد

یادم می افتد مدتهاست پانسمانم را عوض نکردم

صورت پرستارم را که زن مشکوکی ست ندیده ام و یکسری چیزهای پیش پا افتاده ای از این دست

جوشهای صورتی می ترکند و سوزشهایم درد می گیرند

نمی توانم از فکر کردن زنی که در من خودش را به یائسگی زده منصرف شوم

آه مسيح باكره به تو پناه مي آورم.

آمين!

crevee — Thu, 20 Mar 2008 10:14:18 GMT

پیانیست / دونالد بارتلمی / سامان آزاد

crevee — Mon, 10 Mar 2008 09:10:18 GMT

امین قضایی آزاد شد (!!!!)

crevee — Thu, 14 Feb 2008 23:25:18 GMT

عزیزم

از فقر مشترکمان لذت می برم

هیچ وقت نمی توانیم سواری بگیریم

سیگار مارلبرو بکشیم

و اسنک ژامبون گوشت سفارش دهیم.

چرا هیچ اعتراضی نداریم؟

لباسهای مندرس کارهای سرپایی را جلو می اندازد

تاب آوردن گرسنگی و حمایت های داغ سخت نیست

تشنگی تنانه ی تنم سخت چسپیده به مویرگهایم

لباس های چسپان من

و شلوار چرپ تو دیوانه کننده نیست

اینکه در خانه دستمال توالت نداشته باشیم دیوانه کننده است

توالت را سر پایی دست به تن کنیم غیر قابل تحمل است

عزیزم کار دوم را زودتر به دست بیاور

زندگی روشنفکریم در خطر است

فکرهای کمر کشیده گی تو نگرانم می کند

اینکه فردا فراموش کنی بیدارم کنی و کلاسم را از دست بدهم

اینکه حمام مان وان ندارد و باید لباسهات را چنگ بزنم مور مورم می کند

پودر شستشو روی تنت شوره می زند

بیشتر از قبل شور می شوی

بیشتر از همیشه دیوانه می شوم.

می روی سرکار تا از شهر لوازم ادامه ی زندگی را گیر بیاوری

من تنها در خانه می مانم و برایت ادبیات کار می کنم.

بر می گردی و برایم دستمال توالت می آوری بعد در این مدت که مشغول تایپ کردن

این شعر هستم می روی سرو سامانی به اوضاع برگردان بدهی

آه سامان!

عجب زندگی مشترک خوبی!

بهتر است اعتراضات مان را فراموش کنیم.

بیست و شش/ بهمن

به ماجرای 1386

crevee — Sun, 20 Jan 2008 22:55:18 GMT

آنها ترس شان از مرگ را سرکوب کرده اند، کاری که اگر آنها پیشتر در طفولیت میل به مادر را و ترس از اختگی ملازم با آن را سرکوب نکرده بودند ناممکن می بود.

پدر را مي گذارم پشت در و مادر را به خودش واگذار مي كنم

تا وقتی از خارج کردن خود بر می گردم

مدیون کسی نباشم

خانواده چه می داند خروج یعنی چه

بالا آوردن چه بویی می دهد

گه خوردن چه تفاوتی با گه کاری دارد؟

خانواده فقط می خواهد خانه را رعایت کنی و حرفهای بو دارت را برداری ببری بخوابی و اینهمه کنترل شبکه های سیاسی را بالا پائین نکنی

خانواده دارد بالا می آورد

سیگارم را حتی درتوالت سرد ممنوع می کند

هوا بوی مرگ می گیرد

خانواده جامعه ام نیست اما شباهتشان زیاد است.

آنها سیگاریها را به کافه هایشان راه نمی دهند.

چرا همیشه در گه خوردن باقی می مانم و چاره ای نیست

چرا در گه خوردن چاره ای نداریم؟

نمی توانم ترس را پشت سر بگذارم و مادر را به پدر واگذار کنم

سرکوب از شانه هایم می ریزد

و میل تمام موهایم را به دندان می کشد

که همینطور شاعر بمانم و از تمام موهایم خجالت بکشم

دندان پدر ندیده از سوراخ دیگری کرم می ریزد

مو تا استخوانهام تیر می اندازد

بیرون آرام است

بیرون همیشه آرام است

جدا شبکه عوضی می شود

کنترل از تلفن دوستانم شماره بر می دارد

صدای دوستانم از پشت خط کنترل می شود

بعد بوق آزاد می زنند و دوستانم را می برند

مردم خودشان را به کوچه های مناسبتی می ریزند

اقلیت تنها می ماند

مردم می روند غذاهای مناسبتی جمع کنند و دسته های خرکی راه بیاندازند

اگر می توانستم پدر های بیشتری در خود از کار بیاندازم

گه خوردن از سر ورویم می بارید

من مال این حرفها نیستم رفیق باور کن

هنوز مرگ را در خود به گه خوردن نیانداخته ام

فقط از آشنایی با شما خوشبختم و شعر می نویسم

جوخه ی تیر برای بردنم بر می گردد

فکر می کند دوستانم را ملاقات می کنم

فکر می کند دروغ می گویم

فکر می کند از پوتین های چرمش می میرم

من زن این ماجرا هستم و بازی پوتین و پاشنه های بلند را از برم

بازی پالتو پوست و خز را از برم

چتر و کرابات را

تفنگ و باتوم

باید بیرون بریزیم و آشغالهای بیشتری به آلودگی شهر اضافه کنیم

چند بار مسیر عوض کنیم و از کافه ی امیر آباد سر در بیاوریم

گفتم چیزی از این بوها سر درنمی آورم

فقط نمی خواهم تو را با خود ببرند

می خندد و حرفهای تند می زند

تو برای دوستی مان بیش از حد پنجاه و هشتی هستی

نمی دانم پنجاه و هفت یا هشت

می ترسم

و تلفنم را خاموش می کنم

وقتی روشن می کنم پدرم بدجوری از جابه جایی در مادر بر می گردد و در را به من حواله می دهد

خود زنی دوباره تخم می کند به بدنم بر گردد

جای چتر از جای باتوم قابل شناسایی نیست.

زن این ماجرا نیستم اگر شلوارت را در نیاورم و پرچم آزادی را بلند نکنم

مردم این ماجرا دستهای بسته ای در بازی نمایش می دهند

و برای خودشان سیاه می پوشند

اقلیت دلخور نباشید هوا سرد است که شهر اینهمه آرام است

هوا سرد است و بنزین گیر نمی آید

هوا سرد است که سگها پاچه نمی گیرند

هوا سرد است و دوستانم کم می شوند

هوا چه مرگش شده که کسی از ما نمی پرسد برای چی دور هم جمع شده ایم

هوا بوی گه می دهد وقتی امیر آباد را پائین می آییم و امین می رود خانه اش

هوا بوی گه می دهدبابک می رود انقلاب

بیتا بدون خداحافظی جدا می شود

مصی برای بردن چیزی یادش می رود برگردد سنندج و همه تائید می کنند

هوا بوی گه می دهد

باید جای دیگری قرار می گذاشتیم

دوشنبه/ اول/ بهمن

! لطفا بی خیال نظر خصوصی شوید

علیه نوشتن

crevee — Tue, 15 Jan 2008 00:05:18 GMT

اجرایی آزاد از فریبا فیاضی

تاریخ انتشار:دی ۱۳۸۶

نوبت چاپ: اول

نشرالکترونیک: Mind Motor

دانلود کتاب"علیه نوشتن"

بارسلونا عشق من!

crevee — Wed, 09 Jan 2008 13:39:35 GMT

زنده باد "ویکتوروالدس"!

زنده باد "رافائل مارکز"!

زنده باد"ساموئل اتوئو"!

صدو چهل و سه پاس اشتباه بارسا و باخت مایورکا.

و زنده باد دو بر صفر دلچسپ امشب. زنده باد نبودن "رونالدینیوی" عوضی. زنده باد "تری آنری" تازه

وارد نیمه سیاه با دو موقعیت گل ردیف!

زنده باد کاپیتان "کارلوس پویول" همیشه کتک خور!

بعد از دو هفته ناکامی: دو باخت پرسپولیس و شکست گریه دار بارسلونا در مقابل

رئال مادرید (ال کلاسیکوی لعنتی).و حوادث تلخ سیاسی این اواخر امشب بعد از تاثیر کلونازپام و منگی

شیرینش، نشستن پای تلویزیون و تماشای بازی همه ی اعتقاداتم را برگرداند. اعتقاد به لذت بردن

از هیچ . درد کشیدن از هیچ.

ال کلاسیکوی کثیف برایم نماد وضعیت این روزهای ایران است. برد رئال و باخت بارسا چیزی شبیه

سرکوب رفقای آزادی خواه و محبوس است. ایران باید یکپارچه کاتالانیا بشود.

زنده باد اسپانیا!

زنده باد آزادی!

زنده باد برابری!

زنده باد مبارزه!

زنده باد فوتبال عزیزم که حالم را جا می آورد حسابی وحس مبارزه را در رگهایم می دواند.

شنبه

شانزدهم/ دی/ هشتادو شش.

crevee — Wed, 09 Jan 2008 13:37:18 GMT

درست می دانستم از کجا حمله کنم

آنها نمی دانستند از کجایشان باید بیشتر از این دفاع کنند

آنها نمی دانستند و ما مسئول یادآوری بودیم

مهره های سیاه من حمله کنید

کبودیهای بیشتری مد نظرم بود

جنگ برای ادامه به پیروزی های موقتی خود مفتخر است

به داوطلب های دو آتشه و حمله های بیرون از زبان

صفحه ای کاغذی می چینم که خون ریزی ها را پوشش دهد

عزیزم مداد دسته استخوانی ام کجاست

جعبه ی کمک های اولیه وشیپور اعلام زمان کجاست؟

طی کرده بودم شروع جنگ دوست پسرم را به خودش تحویل می دهم

بعد از هر حرکت از پیش تعیین نشده یادداشت بر می دارند

چند روز به تاکتیک های جدید فکر می کنند

تکنیک جابه جایی هدف را عقب می اندازند

از اینکه بیرون ساعت زنده ام می ترسند و لای چرخ دنده ها زیستن ام آزارشان می دهد

باز به عقب بر می گردم وافق های بیشتری رو به رویم باز می شود

دوست پسرم را بعد از جنگ تصور می کنم

پیش خود فکر می کند تحویل گرفتن دختری انقلابی حماقت محض بود

دوست پسرم از خوشحالی مزمن با علل نامعلوم رنج می برد و خود را می خاراند

از این گسلی که مکان را خرد می کند و در زمانهای موازی منتشر می کند کمی دور می شوم

نگاهی به دور و بر می اندازم

دوباره برمی گردم و زمان را پوشش می دهم.

اگر جنگ را زودتر از این رها می کردم

می توانستم راههای بهتر حمام کردن دوست پسرم را پیدا کنم

من مسئول از دست رفتن دوست پسرم هستم

و نصف بیشتر پسرهایی که رها کردم

اعتراف می کنم.

بیست و هفت/ آذر