زنده باد "ویکتوروالدس"!

زنده باد "رافائل مارکز"!

زنده باد"ساموئل اتوئو"!

صدو چهل و سه پاس اشتباه بارسا و باخت مایورکا.

و زنده باد دو بر صفر دلچسپ امشب. زنده باد نبودن "رونالدینیوی" عوضی. زنده باد "تری آنری" تازه

وارد نیمه سیاه با دو موقعیت گل ردیف!

زنده باد کاپیتان "کارلوس پویول" همیشه کتک خور!

بعد از دو هفته ناکامی: دو باخت پرسپولیس و شکست گریه دار بارسلونا در مقابل

رئال مادرید (ال کلاسیکوی لعنتی).و حوادث تلخ سیاسی این اواخر امشب بعد از تاثیر کلونازپام و منگی

شیرینش، نشستن پای تلویزیون و تماشای بازی همه ی اعتقاداتم را برگرداند. اعتقاد به لذت بردن

از هیچ . درد کشیدن از هیچ.

 ال کلاسیکوی کثیف برایم نماد وضعیت این روزهای ایران است. برد رئال و باخت بارسا چیزی شبیه

 سرکوب رفقای آزادی خواه و محبوس است. ایران باید یکپارچه کاتالانیا بشود.

زنده باد اسپانیا!

زنده باد آزادی!

زنده باد برابری!

زنده باد مبارزه!

زنده باد فوتبال عزیزم که حالم را جا می آورد حسابی وحس مبارزه را در رگهایم می دواند.

شنبه

شانزدهم/ دی/ هشتادو شش.