عزیزم

از فقر مشترکمان لذت می برم

هیچ وقت نمی توانیم سواری بگیریم

سیگار مارلبرو بکشیم

و اسنک ژامبون گوشت سفارش دهیم.

چرا هیچ اعتراضی نداریم؟

لباسهای مندرس کارهای سرپایی را جلو می اندازد

تاب آوردن گرسنگی  و حمایت های داغ سخت نیست

تشنگی تنانه ی تنم سخت چسپیده به مویرگهایم

لباس های چسپان من

و شلوار چرپ تو دیوانه کننده نیست

اینکه  در خانه دستمال توالت نداشته باشیم دیوانه کننده است

توالت را سر پایی دست به تن کنیم غیر قابل تحمل است

عزیزم کار دوم را زودتر به دست بیاور

زندگی روشنفکریم در خطر است

فکرهای کمر کشیده گی تو نگرانم می کند

اینکه فردا فراموش کنی بیدارم کنی و کلاسم را از دست بدهم

اینکه حمام مان وان ندارد و باید لباسهات را چنگ بزنم مور مورم می کند

پودر شستشو روی تنت شوره می زند

بیشتر از قبل شور می شوی

بیشتر از همیشه دیوانه می شوم.

می روی سرکار تا از شهر لوازم ادامه ی زندگی را گیر بیاوری

من تنها در خانه می مانم و برایت ادبیات کار می کنم.

بر می گردی و برایم دستمال توالت می آوری بعد در این مدت که مشغول تایپ کردن

این شعر هستم می روی سرو سامانی به اوضاع برگردان بدهی

آه سامان!

 عجب زندگی مشترک خوبی!

بهتر است اعتراضات مان را فراموش کنیم.

 

بیست و شش/ بهمن

 

 

 

 

 

 

آنها ترس شان از مرگ را سرکوب کرده اند، کاری که اگر آنها پیشتر در طفولیت میل به مادر را و ترس از اختگی ملازم با آن را سرکوب نکرده بودند ناممکن می بود.

 

 

 

 

پدر را مي گذارم پشت در و مادر را به خودش واگذار مي كنم

تا وقتی از خارج کردن خود بر می گردم

مدیون کسی نباشم

خانواده چه می داند خروج یعنی چه

بالا آوردن چه بویی می دهد

گه خوردن چه تفاوتی با گه کاری دارد؟

خانواده فقط می خواهد خانه را  رعایت کنی و حرفهای بو دارت را برداری ببری بخوابی و اینهمه کنترل شبکه های سیاسی را  بالا پائین نکنی

خانواده دارد بالا می آورد

سیگارم را حتی درتوالت سرد ممنوع می کند

هوا بوی مرگ می گیرد

خانواده جامعه ام نیست اما شباهتشان زیاد است.

آنها سیگاریها را به کافه هایشان راه نمی دهند.

چرا همیشه در گه خوردن باقی می مانم و چاره ای نیست

چرا در گه خوردن چاره ای نداریم؟

نمی توانم ترس را پشت سر بگذارم و مادر را به پدر واگذار کنم

سرکوب از شانه هایم می ریزد

و میل تمام موهایم را به دندان می کشد

که همینطور شاعر بمانم و از تمام موهایم خجالت بکشم

دندان پدر ندیده از سوراخ دیگری کرم می ریزد

مو تا استخوانهام تیر می اندازد

بیرون آرام است

بیرون همیشه آرام است

جدا شبکه عوضی می شود

کنترل از تلفن دوستانم شماره بر می دارد

صدای دوستانم از پشت خط کنترل می شود

بعد بوق آزاد می زنند و دوستانم را می برند

مردم خودشان را به کوچه های مناسبتی می ریزند

اقلیت تنها می ماند

مردم می روند غذاهای مناسبتی جمع کنند و دسته های خرکی راه بیاندازند

اگر می توانستم پدر های بیشتری در خود از کار بیاندازم

گه خوردن از سر ورویم می بارید

من مال این حرفها نیستم رفیق باور کن

هنوز مرگ را در خود به گه خوردن نیانداخته ام

فقط از آشنایی با شما خوشبختم و شعر می نویسم

جوخه ی تیر برای بردنم بر می گردد

فکر می کند دوستانم را ملاقات می کنم

فکر می کند دروغ می گویم

فکر می کند از پوتین های چرمش می میرم

من زن این ماجرا هستم و بازی پوتین و پاشنه های بلند را از برم

بازی پالتو پوست و خز را از برم

چتر و کرابات را

تفنگ و باتوم

باید بیرون بریزیم و آشغالهای بیشتری به آلودگی شهر اضافه کنیم

چند بار مسیر عوض کنیم و از کافه ی امیر آباد سر در بیاوریم

گفتم چیزی از این بوها  سر درنمی آورم

فقط نمی خواهم تو را  با خود ببرند

می خندد و حرفهای تند می زند

تو برای دوستی مان بیش از حد پنجاه و هشتی هستی

نمی دانم پنجاه و هفت یا هشت

می ترسم

و تلفنم را خاموش می کنم

وقتی روشن می کنم پدرم بدجوری از جابه جایی در مادر بر می گردد و در را به من حواله می دهد

خود زنی دوباره تخم می کند به بدنم بر گردد

جای چتر از جای باتوم قابل شناسایی نیست.

زن این ماجرا نیستم اگر شلوارت را در نیاورم و پرچم آزادی را بلند نکنم

مردم این ماجرا دستهای بسته ای در بازی نمایش می دهند

و برای خودشان سیاه می پوشند

اقلیت  دلخور نباشید هوا سرد است که شهر اینهمه آرام است

هوا سرد است و بنزین گیر نمی آید

هوا سرد است که سگها پاچه نمی گیرند

هوا سرد است و دوستانم کم می شوند

هوا چه مرگش شده که کسی از ما نمی پرسد برای چی دور هم جمع شده ایم

هوا بوی گه می دهد وقتی امیر آباد را پائین می آییم و امین می رود خانه اش

هوا بوی گه می دهدبابک می رود انقلاب

بیتا بدون خداحافظی جدا می شود

مصی برای بردن چیزی یادش می رود برگردد سنندج و همه تائید می کنند

هوا بوی گه می دهد

باید جای دیگری قرار می گذاشتیم

 

 

 

 دوشنبه/ اول/ بهمن

 

 

  ! لطفا بی خیال نظر خصوصی شوید